Zin in een potje filosoferen? Probeer dan maar eens te vatten wat een foto van iemand tot een ‘portret’ maakt. Daar ben je nog niet meteen mee rond.

De wolligste onder mijn docenten hadden het wel eens over ‘de ziel’ van de geportretteerde. Nooit ben ik erin geslaagd die transcendentie op fotopapier te krijgen.

Onderdeeltje van definitie van een portret wordt wellicht dat het portret iets verraadt van de interactie tussen fotograaf en model. Voelt het model zich rustig bij die fotograaf? Kent de fotograaf de typerende uitdrukkingen van het model en weet hij die los te weken? Vul maar aan, uit eigen ervaring met portretteren misschien.

Ik zag dit aspect van de portretdefinitie nog maar eens bewaarheid toen ik Marleen en Katrien aan het werk zag, moeder en dochter. Een mooi spel. Ziet de moeder in de dochter zichzelf een beetje terug? Kan de dochter genieten van de hobby (fotograferen) van haar moeder? En hoe leidt die interactie tot onvoorspelbare beelden? Hoe de interactie precies verliep weten enkel zij. Wij krijgen het relaas, bij wijze van mooi portret (van de hand van Marleen).