Rotweer. Al onze fototochten in de buitenlucht vallen in het water. Soms, als we dan toch riskeren met de camera buiten te komen, levert het wel mooie luchten op. Zoals hier, aan de kreken. Mooi is het daar!

Schijn bedriegt, zeker in het lesgeven.

Toen leerjaren nog studiejaren waren, kreeg ik les van meester Battiau. In het vijfde studiejaar. Hij was een grootse lesgever. In de aardrijkskundelessen kon hij landschappen beschrijven, zonder beamer, zonder internetbeelden, zonder enige foto zelfs. En toch zagen we die landschappen voor ogen.

Hij deed het met een dergelijke vanzelfsprekendheid dat wij er heel evident van uitgingen dat hij al die plaatsen al hoogstpersoonlijk had bezocht. Zo herinner ik me heel levendig hoe hij het meest noordelijke puntje van West-Europa beschreef. Helemaal tot in het bovenste puntje van Denemarken moet je ervoor gaan. “En als je op dat puntje staat, dan komen de golven van het Skagerak van rechts, en de golven van het Kattegat van links”. En hij wees het aan op een grote kaart. Het Skagerak, een deel van de Noordzee, ligt inderdaad oostelijk van Jutland. Het Kattegat ligt westelijk. Zeeën die in mekaar overgaan, tegen mekaar opbotsen,  zoiets hadden we nog niet eerder gehoord.

Het landpunt dat eindigt op de breuklijn tussen Skagerak en Kattegat verplaatst zich voortdurend. De zeeën duwen het nu eens naar rechts, dan weer naar links. Maar toch, toen ik er vorige week was, vroeg ik mij af: zou het hier zijn dat meester Battiau heeft gestaan? Lesgeven, voor meester Battiau kwam dit neer op ‘levensecht vertellen’. Hij wist wat hij in de jonge hoofden aanrichtte.

Laatst zag ik mensen terug met wie ik een paar jaar in de digitale fotografie ben opgetrokken. Bij wijze van zinvol weerzien verdiepten we ons in RAW en de kleurruimtes die je best gebruikt in Lightroom, rawconvertoren en Photoshop.

Het werd een avond die aanvoelde als de zomer: warm, rijp, vol voldoening.

Op de terugweg zette ik, tegen alle fatsoen in, de radio oorverdovend hard. Niet elke avond hoor je The Scene. Jawel, met ‘Blauw’.

Niet eenvoudig, maar ik probeerde het. Om uit te leggen aan mijn cursisten hoe kleurenfoto’s aan kracht winnen als de fotograaf kijkt als een zwartwitfotograaf. In licht en contrast, in volumes, in lijnen, in onevenwichtige evenwichten… En dan schaars de kleur een rolletje laat spelen.