Ik schets u even de situatie. (Alhoewel mij soms de vraag bekruipt of er, behalve ikzelf, nog mensen geïnteresseerd zouden zijn in mijn bedenkingen rond het flitswerk).
Van Ilse wou ik dit portretje maken. Eén zon, één flitser, het is vaak de mooiste lichtopstelling, zeker voor een gaaf portretje.
Als ik één rechtstreekse flitser gebruiken zou, rechts van mij, dan zouden de schaduwen heel hard en diep aftekenen. Schaduwen mogen, moeten zelfs, maar het mogen geen zwarte randen worden in het gelaat.
Dan maar tussen flitser en model een diffusiescherm geplaatst. Dat neemt op zich al een stopje licht weg van de flitser. Als je het diffusiescherm echt wil laten renderen, moet de flitser een beetje achteruit. Anders beflitst hij een te beperkt deel van het diffusievlak. En dus opnieuw verliest het flitslicht aan kracht. Tot het niet meer volstaat.
Sinds kort los ik dit op met twee flitsers die bovendien wel dicht bij het diffusiescherm mogen staan. Met twee flitsers vergroot je de lichtoppervlakte. Zo raakt het diffusiescherm toch ruim genoeg beflitst. En met een ruim beflitst diffusiescherm blijven de schaduwen weliswaar leesbaar maar worden ze heel wat zachter dan met rechtstreekse flits. In essentie blijft het één lichtbron: het diffusiescherm.
#1 by Alain on mei 14th, 2010 - 18:38
Oh, er zijn zeker nog mensen geïnteresseerd in bedenkingen rond flitswerk hoor.
Goeie tip met mooi resultaat. Nog een vraagje: gebruik je een bepaald systeem om de flitsers op te bevestigen? Ik denk bv aan een DIY systeem om beide flitsers op een statief te plaatsen (in geval dat je niet genoeg assisterende handen zou hebben)
Zou een derde flitser met snoot als ‘hairlight’/tegenlicht nog lukken om Ilse nog wat meer lost te maken? En dan nog eentje voor de kasseien, en misschien ….