Tijdens de lessen die ik geef, wil ik wel eens samen met de mensen nadenken over het verschil tussen het beeld dat we met onze ogen zien en een foto. Wat aanvankelijk hetzelfde beeld lijkt, wordt bij nader ‘toezien’ heel verschillend.
Maak maar eens een portretje ‘met vage achtergrond’. Zou je zo’n vage achtergrond ook werkelijk kunnen zien, los van de foto? Neen dus.
En op die elan van verschillen, gaan we dan dieper in. Tot we uitkomen bij ‘fotograferen wat niet bestaat’, door te spelen met de mechanische eigenschappen van het toestel.
Best leuk, zo’n speeltuin voor volwassenen. Met onvoorspelbare resultaten:
